All fields are required.

Close Appointment form
Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνα (Carpal tunnel syndrome)

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα είναι μια νευροπάθεια παγίδευσης του μέσου νεύρου που προκαλεί παραισθησία, πόνο, μούδιασμα, και άλλα συμπτώματα στην κατανομή του μέσου νεύρου λόγω της συμπίεσης του στο ύψος του καρπού στον καρπιαίο σωλήνα.

Ο μηχανισμός δεν είναι πλήρως κατανοητός, αλλά μπορεί να θεωρηθεί ως συμπίεση του μέσου νεύρου στην πορεία του μέσω του καρπιαίου σωλήνα και φαίνεται να προκαλείται από ένα συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Μερικοί από τους προδιαθεσικούς παράγοντες περιλαμβάνουν το σακχαρώδη διαβήτη, την παχυσαρκία, την εγκυμοσύνη, τον υποθυρεοειδισμό και τη βαριά χειρωνακτική εργασία. Υπάρχουν, ωστόσο, ελάχιστα κλινικά δεδομένα που αποδεικνύουν ότι και ελαφρύτερες, επαναλαμβανόμενες εργασίες μπορούν να προκαλέσουν το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα. Άλλες διαταραχές όπως η θυλακίτιδα και η τενοντίτιδα έχουν συσχετιστεί με επαναλαμβανόμενες κινήσεις που εκτελούνται κατά τη διάρκεια συνήθων εργασιών ή άλλων δραστηριότητων.

Το κύριο σύμπτωμα του συνδρόμου είναι η διαλείπουσα αιμωδία του αντίχειρα, δείκτη, μέσου και κερκιδικού χείλους του παράμεσου. Το μούδιασμα εμφανίζεται συχνά τη νύχτα, υπό την προϋπόθεση ότι ο καρπός κρατιέται σε κάμψηκατά τη διάρκεια του ύπνου. Πρόσφατα βιβλιογραφικά δεδομένα δείχνουν ότι η θέση μας στον ύπνο, όπως όταν κοιμόμαστε στην μία μας πλευρά, θα μπορούσε να είναι ένας προδιαθεσικός παράγοντας. Τα συμπτώματα μπορούν να υφεθούν φορώντας έναν ειδικό νάρθηκα καρπού που αποτρέπει την κάμψη. Μακροχρόνια παραμονή συμπτωμάτων οδηγούν σε μόνιμη βλάβη των νεύρων με σταθερό μούδιασμα , ατροφία μερικών από τους μύες του θέναρος, και αδυναμία απαγωγής παλαμιαία. Η βασική ενόχληση στο σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα είναι κατά κύριο λόγο το μούδιασμα που είναι τόσο έντονο ώστε να ξυπνάει τον ασθενή στον ύπνο του. Το αίσθημα πόνου σε ηλεκτροφυσιολογικά επαληθευόμενο ΣΚΣ συνδέεται κατά βάση με παρερμηνεία της αλγαισθησίας και της πίεσης.

Οι συντηρητικές θεραπείες περιλαμβάνουν τη χρήση νυχτερινού νάρθηκα και τη χρήση κορτικοστεροειδών. Η μόνη αποδεδειγμένη επιστημονικά θεραπεία που δύναται να σταματήσει την εξέλιξη της νόσου είναι η χειρουργική επέμβαση με την διατομή του εγκάρσιου συνδέσμου του καρπιαίου σωλήνα.

 

ΣΗΜΕΙΑ & ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

 

Άτομα με ΣΚΣ βιώνουν μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή αίσθημα καύσου στον αντίχειρα και τα δάκτυλα και ιδίως στο δείκτη, το μεσαίο δάκτυλο, και το κερκιδικό ήμισυ του παράμεσου, που νευρώνονται από το μέσο νεύρο. Λιγότερο ειδικά συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο στον καρπό ή τα χέρια και απώλεια της δύναμης δραγμού (και τα δύο από τα οποία είναι περισσότερο χαρακτηριστικά επώδυνων καταστάσεων όπως η αρθρίτιδα).

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι τα συμπτώματα που αφορούν το μέσο νεύρο μπορούν να προκύψουν από την συμπίεση στο επίπεδο της θωρακικής εξόδου ή την περιοχή όπου το μέσο νεύρο περνά μεταξύ των δύο κεφαλών του στρογγύλου πρηνιστή μυός στο αντιβράχιο, αλλά αυτό είναι συζητήσιμο. Αυτή η γραμμή σκέψης είναι μια προσπάθεια να εξηγήσει τον πόνο και άλλα συμπτώματα που δεν είναι χαρακτηριστικά του συνδρόμου του καρπιαίου σωλήνα. Η διάγνωση του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα είναι κοινή διάγνωση με αντικειμενική, αξιόπιστη και επαληθεύσιμη παθοφυσιολογία, ενώ το σύνδρομο θωρακικής εξόδου και το σύνδρομο του πρηνιστή ορίζονται από έλλειψη επαληθεύσιμων παθοφυσιολογικών στοιχείων και συνήθως τίθενται σε διαφοροδιάγνωση στα πλαίσια μη ειδικού πόνου στο άνω άκρο.

 

Μούδιασμα και παραισθησίες στην κατανομή του μέσου νεύρου αποτελούν το σήμα κατατεθέν των νευροπαθητικών συμπτωμάτων παγίδευσης του νεύρου στον καρπιαίο σωλήνα. Μπορεί να προκύψει αδυναμία ή και ατροφία των μυών του θέναρος αν η κατάσταση παραμείνει χωρίς θεραπεία.

 

ΑΙΤΙΟΠΑΘΟΓΕΝΕΣΗ

 

Στις περισσότερες περιπτώσεις του ΣΚΣ τα αίτια είναι άγνωστα και μιλάμε για ιδιοπαθές ΣΚΣ. Το σύνδρομο μπορεί να συνδεθεί με οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί πίεση του μέσου νεύρου στον καρπό. Μερικές κοινές καταστάσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε ΣΚΣ περιλαμβάνουν την παχυσαρκία, την από του στόματος λήψη αντισυλληπτικών, τονυποθυρεοειδισμό, την αρθρίτιδα, τον διαβήτης, τον προδιαβήτη (διαταραχή της ανοχής της γλυκόζης) και το τραύμα. Έχει περιγραφεί και μία μορφή συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα χαρακτηριστικό της νόσου Charcot-Marie-Tooth τύπου 1, μια κληρονομική νευροπάθεια που εκδηλώνεται ως πάρεση νευρών εκ πίεσης.

Άλλες αιτίες αυτής της κατάστασης περιλαμβάνουν εγγενείς παράγοντες που ασκούν πίεση στο εσωτερικό του καρπιαίου σωλήνα και εξωγενείςπαράγοντες (πίεση που ασκείται εξωτερικά του σωλήνα), οι οποίοι περιλαμβάνουν καλοήθεις όγκους όπως λιπώματα, γάγγλια και αγγειακέςδυσπλασίες. Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα είναι συχνά ένα σύμπτωμα πολυνευροπάθειας σχετιζόμενης με αμυλοείδωση.

Το μεσαίο νεύρο μπορεί συνήθως να μετακινηθεί έως και 9,6 χιλιοστά ώστε να επιτρέψει την κάμψη του καρπού και σε μικρότερο βαθμόκατά τηνέκτασή του. Η μακροχρόνια συμπίεση του μέσου νεύρου μπορεί να εμποδίζει την ολίσθηση του νεύρου, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμό και δημιουργία ουλής. Όταν συμβαίνει αυτό, το νεύρο συμφύεται στους γύρω ιστούς από αυτό δεν επιτρέπει την απρόσκοπτη ολίσθηση του και στραγγαλίζεται.

Φυσιολογική πίεση στον καρπιαίο σωλήνα ορίζεται αυτή με εύρος 2-10 χιλιοστών και αυξάνεται με τον καρπό σε κάμψη κατά 8 φορές, ενώ η έκταση του καρπού την αυξάνει 10 φορές. Επαναλαμβανόμενες κινησεις κάμψης και έκτασης στον καρπό αυξάνει σημαντικά τηνπίεση στον καρπιαίο σωλήνα μέσω της πάχυνσης του ορογόνου ιστού των ελύτρων των τενόντων που εμπεριέχονται στο σωλήνα.

 

ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

 

Μια ποικιλία από παράγοντες που αφορούν τον ασθενή μπορεί να οδηγήσει στην εκδήλωση του ΣΚΣ, όπως η κληρονομικότητα, το μέγεθος του καρπιαίου σωλήνα, τοπικές και συστηματικές νόσοι και ορισμένες συνήθειες. Μη τραυματικά αίτια γενικά συμβαίνουν σε βάθος χρόνου και δεν ενεργοποιούνται από ένα συγκεκριμένο γεγονός. Πολλοί από αυτούς τους παράγοντες είναι εκδηλώσεις της φυσιολογικής γήρανσης.

 

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

  1. Ρευματοειδής αρθρίτιδα και άλλες ασθένειες που προκαλούν φλεγμονή των τενόντων των καμπτήρων
  2. Σε υποθυρεοειδισμό, το γενικευμένο μυξοίδημα προκαλεί εναπόθεση βλεννοπολυσακχαριτών εντός τόσο του περινεύριου του μέσου νεύρου, όσο και των τενόντων που διέρχονται μέσω του καρπιαίου σωλήνα.
  3. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης οι γυναίκες βιώνουν ΣΚΣ λόγω των ορμονικών αλλαγών (υψηλά επίπεδα προγεστερόνης) και της κατακράτησης υγρών (που αυξάνουν τον όγκο του αρθρικού υγρού) κάτι πολύ σύνηθες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
  4. Προηγούμενοι τραυματισμοί συμπεριλαμβανομένων των καταγμάτων του καρπού.
  5. Ιατρικές διαταραχές που οδηγούν σε κατακράτηση υγρών ή σχετίζονται με φλεγμονή, όπως φλεγμονώδης αρθρίτιδα, κάταγμα Colles, αμυλοείδωση, υποθυρεοειδισμός, σακχαρώδης διαβήτης, ακρομεγαλία, και η χρήση κορτικοστεροειδών και οιστρογόνων.
  6. Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα συνδέεται επίσης συχνά με επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες του χεριού και του καρπού, ιδίως σε συνδυασμό μεεργοβόρες και επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες
  7. Η ακρομεγαλία σχετίζεται με υπερβολική συγκέντρωση αυξητικών ορμονών. Αυτό προκαλεί αύξηση των μαλακών ιστών γύρω από τον καρπιαίο σωλήνα και συμπίεση του μέσου νεύρου
  8. Όγκοι (συνήθως καλοήθεις), όπως ένα γάγγλιο ή λίπωμα, μπορεί να προεξέχουν εντός του καρπιαίου σωλήνα, δρώντας χωροκατακτητικά. Αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο (λιγότερο από 1%)
  9. Η παχυσαρκία αυξάνει επίσης τον κίνδυνο του ΣΚΣ. Άτομα παχύσαρκα (ΔΜΣ> 29) έχουν 2,5 φορές περισσότερες πιθανότητες από ότι λεπτά άτομα (ΔΜΣ <20) να διαγνωστούν με ΣΚΣ
  10. Το σύνδρομο διπλής κρούσης αποτελεί μια πολυσυζητημένη υπόθεση και υποστηρίζει ότι συμπίεση ή ερεθισμό των νευρικών κλάδων που συμβάλλουν στον σχηματισμό του μέσου νεύρου στο ύξος του τραχήλου ή οπουδήποτε πάνω από τον καρπό, αυξάνει την ευαισθησία του νεύρου σε συμπίεση στον καρπό. Υπάρχουν λίγα στοιχεία, ωστόσο, ότι υπάρχει πραγματικά το σύνδρομο αυτό.
  11. Ετερόζυγες μεταλλάξεις στο γονίδιο SH3TC2, που συνδέεται με το σύνδρομο Charcot-Marie-Tooth, παρέχουν επιρρέπεια σε νευροπάθειες, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου του καρπιαίου σωλήνα

 

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

 

Δεν υπάρχει πρότυπο αναφοράς για την διάγνωση του συνδρόμου του καρπιαίου σωλήνα. Ο συνδυασμός συμπτωμάτων, όπως περιγράφθηκαν προηγουμένως, κλινικών ευρημάτων και ηλεκτροφυσιολογικών μελετών χρησιμοποιείται από την πλειοψηφία των χειρουργών άκρας χειρός για αυτόν το σκοπό.

Μούδιασμα στην κατανομή του μέσου νεύρου, νυκτερινά συμπτώματα, μυϊκή αδυναμία/ατροφία του θέναρος, θετικό σημείο Tinel και μη φυσιολογική δοκιμασία αισθητικότητας, όπως η δύο-σημείων διάκριση έχουν τυποποιηθεί ως κλινικά διαγνωστικά κριτήρια σε διεθνή συνέδρια εμπειρογνωμόνων. Η επικράτηση του πόνου ως σύμπτωμα παρά μούδιασμα είναι απίθανο να σχετίζεται με σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα ασχέτως του αποτελέσματος της ηλεκτροφυσιολογικής μελέτης.

Το ηλεκτρομυογράφημα και ταχύτητα αγωγιμότητας των νεύρων μπορούν να ελέγξουν αντικειμενικά τη νευρική δυσλειτουργία του μέσου νεύρου. Φυσιολογικά αποτελέσματα παρόλα αυτά στις μελέτες νευρικής αγωγιμότητας, δεν αποκλείουν τη διάγνωση του ΣΚΣ. Στάση αναμονής για θετικοποίηση αυτών των παραμέτρων μάλλον προδικάζει την τελική έκβαση του συνδρόμου και υπονομεύει την πληρότητα της αποκατάστασης, ιδίως όταν συμμετέχει κλινικά και ο κινητικός κλάδος που νευρώνει το θέναρ.

Η κλινική αξιολόγηση μέσω της λήψης ιστορικού και τη φυσική εξέταση μπορεί να υποστηρίξει εξαίρετα τη διάγνωση του ΣΚΣ.

 

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

 

1. Δοκιμασία Phalen

Γίνεται με κάμψη του καρπού απαλά στο μέτρο του δυνατού, ενώ στη συνέχεια διατηρούμε τη θέση αυτή και αναμένουμε την έκλυση των συμπτωμάτων. Μια θετική δοκιμασία προκαλεί μούδιασμα στην κατανομή μέσου νεύρου, όταν κρατάτε τον καρπό σε θέση κάμψης μέσα σε 60 δευτερόλεπτα.

Όσο πιο γρήγορα το μούδιασμα ξεκινά, τόσο πιο προχωρημένη είναι η κατάσταση. Σημείο Phalen του ορίζεται ως πόνος ή / και παραισθησίες στα νευρούμενα από το μέσο νεύρο δάχτυλα σε διάρκεια ενός λεπτού κάμψη του καρπού. Μόνο αυτή η δοκιμή έχει φανεί να σχετίζεται με το βαθμό βαρύτητας του ΣΚΣ.

 

2. Σημείο Tinel

Μία κλασική – αν και λιγότερο ευαίσθητη – δοκιμή είναι ένας τρόπος να ανιχνευθεί ένα ερεθισμένο νεύρο. Γίνεται χτυπώντας ελαφρά το δέρμα πάνω από τον καθεκτικό σύνδεσμο των καμπτήρων μυών με σκοπό να εκλυθεί ένα αίσθημα νυγμού («καρφίτσες και βελόνες») στη κατανομή του νεύρου. Το σημείο είναι λιγότερο ευαίσθητο, αλλά ελαφρώς πιο ειδικό από το σημείο Phalen.

 

 

 

 

3. Δοκιμή Durkan ή Δοκιμή Συμπίεσης Καρπού

Γίνεται εφαρμόζοντας σταθερή πίεση στην παλάμη πάνω από το νεύρο για μέχρι και 30 δευτερόλεπτα ώστε να εκλυθεί η συμπτωματολογία

 

4. Δοκιμή Ανύψωσης της Άκρας Χειρός

Η δοκιμή αυτή έχει υψηλότερη ευαισθησία και ειδικότητα από τις δοκιμασίες Tinel, Phalen και συμπίεσης καρπιαίου σωλήνα.

Ως σημείωση, ένας ασθενής με αληθές σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα δεν θα έχει καμία απώλεια αισθητικότητας στην περιοχή του θέναρος. Αυτό συμβαίνει επειδή ο παλαμιαίος δερματικός κλάδος του μέσου νεύρου, το οποίο νευρώνει την περιοχή αυτή της παλάμης, περνά πάνω από τον καρπιαίο σωλήνα. Αυτό το χαρακτηριστικό του μέσου νεύρου μπορεί να βοηθήσει στην διαφοροδιάγνωση του σύνδρομου καρπιαίου σωλήνα από το σύνδρομο θωρακικής εξόδου ή το σύνδρομο του στρογγύλου πρηνιστήμυός.

Ο ρόλος της MRI ή της απεικόνισης υπερήχων στην διάγνωση του συνδρόμου του καρπιαίου σωλήνα είναι ασαφής.

 

ΑΝΑΤΟΜΙΑ – ΦΥΣΙΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ

 

Ο καρπιαίος σωλήνας είναι ένα ανατομικό διαμέρισμα που βρίσκεται στη βάση της παλάμης. Εννέα καμπτήρες τένοντες και το μέσο νεύρο περνούν μέσω του καρπιαίου σωλήνα ο οποίος περιβάλλεται από τις τρεις πλευρές του από τα οστά του καρπού, που σχηματίζουν ένα τόξο. Το μέσο νεύρο παρέχει αισθητικότητα στον αντίχειρα, δείκτη, μέσο δάχτυλο, και το ήμισυ του παράμεσου.

Στο επίπεδο του καρπού, το μέσο νεύρο τροφοδοτεί τους μύες στη βάση του αντίχειρα που του επιτρέπουν να απάγει, να μετακινείται δηλαδή μακριά από τα υπόλοιπα δάχτυλα, έξω από το επίπεδο της παλάμης. Ο καρπιαίος σωλήνας βρίσκεται στο μεσαίο τριτημόριο της παλάμης, που οριοθετείται από την οστική προεξοχή του φύματος του σκαφοειδούς και τραπεζίου στη βάση του αντίχειρα, και το αγκιστρωτό οστό που ψηλαφείται κατά μήκος του άξονα του παράμεσου. Το εγγύς όριο είναι η περιφερική πτυχή του δέρματος στον καρπό, και το περιφερικό όριο προσεγγίζεται από μια γραμμή που είναι γνωστή ως γραμμή του ορίζοντα του Kaplan. Αυτή η γραμμή χρησιμοποιεί οδηγά σημεία στην επιφάνεια της παλάμης και σύρεται μεταξύ της κορυφής της πτυχής του δέρματος ανάμεσα στον αντίχειρα και το δείκτη έως το αγκιστρωτό οστό. Το μέσο νεύρο μπορεί να συμπιεστεί εξαιτίας μιας μείωσηςτου όγκου του καναλιού, μιας αύξησης στον όγκο του περιεχομένου (όπως η διόγκωση του λιπαντικού υγρού γύρω από τένοντες) ή και τα δύο. Ας φανταστούμε ότι μόνον το λύγισμα του καρπού στις 90ο δύναται να μειώσει σημαντικά το μέγεθος του καναλιού.

 

 

Η συμπίεση του μέσου νεύρου καθώς περνά κάτω από τον εγκάρσιο σύνδεσμο του καρπιαίου σωλήνα προκαλεί ατροφία του θέναρος με αδυναμία του βραχύ καμπτήρα του αντίχειρα, του αντιτακτικού μυ του αντίχειρα, του βραχύ απαγωγού του αντίχειρα, καθώς και απώλεια της αισθητικότητας στα δάκτυλα που νευρώνονται από το μέσο νεύρο. Ο επιπολής αισθητικός κλάδος του μέσου νεύρου, ο οποίος παρέχει αισθητικότητα στη βάση της παλάμης, εκφύεται εγγύς του εγκαρσίου συνδέσμου και πορεύεται επιφανειακά αυτού. Έτσι, ο κλάδος αυτός δεν διέρχεται μέσα από τον καρπιαίο σωλήνα και έτσι δεν βιώνει ο ασθενής απώλεια της αίσθησης παλαμιαία.

 

ΠΡΟΛΗΨΗ

 

Προτεινόμενες μεθόδοι πρόληψης του ΣΚΣ είναι υγιείς συνήθειες, όπως η αποφυγή επαναλαμβανόμενου μηχανικού φορτίου, η τροποποίηση της εργασίας μέσω της χρήσης πιο εργονομικού εξοπλισμού (στηρικτικά του καρπού, μαξιλαράκι ποντικιού), ο κατάλληλος αριθμός διαλειμμάτων, η χρησιμοποίηση εναλλακτικών πληκτρολογίων (ψηφιακή πένα, αναγνώριση φωνής και υπαγόρευση) και η εφαρμογή πρώϊμων θεραπειών όπως η λήψη αντι-φλεγμονώδους αγωγής, συμπληρωμάτων ωμέγα-3 λιπαρών οξέων και βιταμινών του συμπλέγματος Β. Ο πιθανός ρόλος των Β-βιταμινών για την πρόληψη ή τη θεραπεία του συνδρόμου του καρπιαίου σωλήνα δεν έχει αποδειχθεί. Είναι λίγα έως μηδαμινά τα δεδομένα που να υποστηρίζουν την ιδέα ότι η προσαρμογή των δραστηριοτήτων εμποδίζει την ανάπτυξη του συνδρόμου.

Διατάσεις και ισομετρικές ασκήσεις θα βοηθήσει στην πρόληψη ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο. Οι διατάσεις πριν την δραστηριότητα και κατά τα διαλείμματα θα βοηθήσει στην ανακούφιση από την ένταση στον καρπό. Τοποθετήστε το χέρι σταθερά σε μια επίπεδη επιφάνεια και πιέζοντας απαλά για λίγα δευτερόλεπτα τεντώστε τον καρπό και τα δάχτυλα. Ένα παράδειγμα ισομετρικής άσκησης του καρπού είναι η δημιουργία σφιχτής γροθιάς και η άμεση απελευθέρωσητων δαχτύλων. Καμμιά από αυτές τις διατάσεις ή τις ασκήσεις δεν αναμένεται να προκαλέσουν πόνο ή δυσφορία.

Βιολογικοί παράγοντες όπως η γενετική προδιάθεση και η ανθρωπομετρία είχαν σημαντικά ισχυρότερη αιτιολογική συσχέτιση με το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα συγκριτικά με επαγγελματικούς ή/και περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως η επαναλαμβανόμενες κινήσεις των χεριών και η χειρωνακτική εργασία. Αυτό σημαίνει ότι το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα μπορεί να μην είναι απλά τόσο προλήψιμο με την αποφυγή ορισμένων δραστηριοτήτων ή τύπων εργασιών/δραστηριοτήτων.

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

 

Αποδεκτές θεραπείες περιλαμβάνουν χρήση στεροειδών είτε από το στόμα είτε με τοπική έγχυση, εφαρμογή νάρθηκα και χειρουργική απελευθέρωση του εγκάρσιου συνδέσμου του καρπιαίου σωλήνα. Υπάρχουν ελάχιστα ως ανεπαρκή αποδεικτικά στοιχεία για χρήση υπερήχων, γιόγκα, λέιζερ, Β6 και για εργοθεραπεία.

Πρώιμη χειρουργική επέμβαση με απελευθέρωση του καρπιαίου σωλήνα ενδείκνυται όταν υπάρχει κλινική ένδειξη συμπίεσης του μέσου νεύρου ή όταν είναι επιλογή του ασθενούς να προχωρήσει άμεσα σε χειρουργική θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία θα πρέπει να εφαρμοσθεί όταν η συντηρητική προσέγγιση αποτυγχάνει να επιλύσει τα συμπτώματα μέσα σε 2 έως 7 εβδομάδες . Ωστόσο, οι συστάσεις αυτές έχουν επαρκή αξία για τη θεραπεία του συνδρόμου σε συνδυασμό με τις ακόλουθες προϋποθέσεις: σακχαρώδης διαβήτης, συνυπάρχουσα αυχενική ριζοπάθεια, υποθυρεοειδισμός, πολυνευροπάθεια, εγκυμοσύνη, ρευματοειδής αρθρίτιδα και σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα λόγω χώρου εργασίας.

 

Νάρθηκες

Η σημασία της χρήσης νάρθηκα καρπού στη θεραπεία του συνδρόμου καρπιαίου σωλήνα είναι γνωστή, αλλά πολλοί άνθρωποι είναι απρόθυμοι να τους χρησιμοποιήσουν.

Το 1993, η Αμερικανική Ακαδημία Νευρολογίας συστήνει τους νάρθηκες ως μια μη επεμβατική θεραπεία για το ΣΚΣ στην έναρξή του (εκτός από τις περιπτώσεις αισθητικού και κινητικού ελλείμματος ή σοβαρών ευρημάτων στο ΗΜΓ). Οι τρέχουσες συστάσεις γενικά δεν ενθαρρύνουν ιδιαίτερα τη χρήση ναρθηκών ακινητοποίησης, αλλά, αντίθετα, την τροποποίηση δραστηριοτήτων και με τα μη-στεροειδή αντι-φλεγμονώδη φάρμακα ως αρχική θεραπεία, που ακολουθείται από πιο επιθετικές επιλογές ή παραπομπή σε ειδικό, αν τα συμπτώματα δεν βελτιωθούν.

Πολλοί επαγγελματίες υγείας αποδεικνύουν οτι, για καλύτερα αποτελέσματα, θα πρέπει να φοράτε νάρθηκα τη νύχτα και, αν είναι δυνατόν, κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων που επιβαρύνουν την πίεση στους καρπούς.

 

 

Κορτικοστεροειδή

Ενέσεις κορτικοστεροειδών μπορεί να είναι αποτελεσματικές για την προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα, ενώ το άτομο παράλληλα αναπτύσσει μια μακροπρόθεσμη στρατηγική που ταιριάζει στον τρόπο ζωής του. Αυτή η θεραπεία δεν είναι κατάλληλη για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ωστόσο σε γενικές γραμμές, οι τοπικές ενέσεις στεροειδών χρησιμοποιούνται μόνο μέχρι να εντοπιστεί η κατάλληλη θεραπευτική επιλογή. Για τους περισσότερους η χειρουργική επέμβαση είναι η μόνη επιλογή που παρέχει μόνιμη ανακούφιση.

 

Χειρουργική Θεραπεία

Απελευθέρωση του εγκάρσιου συνδέσμου του καρπιαίου σωλήνα συνιστάται όταν υπάρχει στατικό (σταθερό, όχι μόνο διαλείπον) μούδιασμα, μυϊκή αδυναμία ή ατροφία και όταν ο νυχτερινός νάρθηκας δεν ελέγχει τα διαλείποντα συμπτώματα. Σε γενικές γραμμές, ηπιότερες περιπτώσεις μπορεί να είναι υπό έλεγχο για μήνες έως χρόνια, αλλά οι σοβαρές περιπτώσεις που είναι αδυσώπητα συμπτωματικές είναι πιθανό να οδηγήσουν σε χειρουργική θεραπεία. Η χειρουργική προσέγγιση μπορεί να γίνει με την κλασσική ανοικτή μέθοδο που είναι και ευρύτερα γνωστή, ενώ άλλες τεχνικές χρησιμοποιούν τμήμα της κλασσικής τομής με μειωμένης επεμβατικότητας προσέγγιση (ενδοσκοπικά) ή και μινι-ανοικτή τεχνική.

 

 

Φυσιοθεραπεία

Μια ανασκόπηση των δεδομένων παρείχε ένδειξη για χρήση νάρθηκα, υπέρηχους, ασκήσεις ολίσθησης του μέσου νεύρου, κινησιοθεραπεία των οστών του καρπιαίου σωλήνα, μαγνητική θεραπεία και γιόγκα για τα άτομα με σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Ωστόσο, μια πρόσφατη μελέτη βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών της Αμερικάνικης Ακαδημίας Ορθοπεδικών δεν έδωσε ιδιαίτερη βάση σε αυτές τις θεραπείες.

Και πάλι, ορισμένοι υποστηρίζουν εργονομικές μεθόδους για να μειώσουν την πίεση στους καρπούς, με την υιοθέτηση μιας πιο εργονομικής εργασίας και περιβάλλοντος διαβίωσης.

 

ΠΡΟΓΝΩΣΗ

 

Το μακροχρόνιο σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα (τυπικά παρατηρείται στους ηλικιωμένους) μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη «βλάβη των νεύρων», δηλαδή μη αναστρέψιμο μούδιασμα, μυϊκή βλάβη και αδυναμία. Εκείνοι που υποβάλλονται σε χειρουργική απελευθέρωση έχουν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες από εκείνους που δεν έχουν κάνει χειρουργική επέμβαση να αναπτύξουν εκτινασσόμενο αντίχειρα τους μήνες μετά τη διαδικασία.

Ενώ η έκβαση είναι γενικά καλή, ορισμένοι παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν σε πτωχότερα αποτελέσματα έχοντας ελάχιστη σχέση με τα νεύρα, την ανατομία τους ή την τεχνική της χειρουργικής επέμβασης. Μια μελέτη έδειξε ότι παράμετροι ψυχικής υγείας και η χρήση αλκοόλ οδηγούν σε πολύ πτωχότερα θεραπευτικά αποτελέσματα.

Επανεμφάνιση του συνδρόμου του καρπιαίου σωλήνα, μετά την επιτυχή χειρουργική επέμβαση είναι σπάνια. Εάν ένα άτομο έχει πόνο στο χέρι μετά την επέμβαση, το πιθανότερο είναι να μην οφείλεται στο σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα. Είναι η περίπτωση κατά την οποία η ασθένεια ενός ατόμου με πόνο στο χέρι μετά την απελευθέρωση του καρπιαίου σωλήνα δεν διαγνώστηκε σωστά, έτσι ώστε η απελευθέρωση του καρπιαίου σωλήνα δεν είχε θετική επίδραση από τα συμπτώματα του ασθενούς.

 

ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ

 

Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε. Αναλογεί στο περίπου 90% του συνόλου των συνδρόμων περιφερικής παγίδευσης νεύρων. Στις ΗΠΑ, περίπου 1 στα 20 άτομα θα υποφέρει από τις συνέπειες του συνδρόμου του καρπιαίου σωλήνα. Καυκάσιας φυλής ασθενείς έχουν τον υψηλότερο κίνδυνο ΣΚΣ σε σύγκριση με άλλες φυλές, όπως η μη-λευκοί Νοτιοαφρικανοί. Οι γυναίκες υποφέρουν περισσότερο από ΣΚΣ σε σχέση με τους άνδρες με αναλογία 3:1 για τις ηλικίες 45-60 ετών. Μόνο το 10% των περιπτώσεων που έχουν αναφερθεί είναι νεότεροι των 30 ετών. Η αύξηση της ηλικίας είναι ένας παράγοντας κινδύνου. Το ΣΚΣ είναι επίσης κοινό στην εγκυμοσύνη.

  • Share This

Related Posts